"เรื่องรักฯ" (n) : Love Story of JinKame, YamaYuya and RyoHiro

 ::: The First meaning :::

 

 

 

บทนำตัวละคร

 

 

              อาคานิชิ จิน ชายหนุ่มตัวสูง ผิวขาวจัด หน้าตาดีระดับนายแบบ เสียแต่ชอบทำหน้าดุ นิสัยดิบเถื่อน กินเหล้า สูบบุหรี่ แต่งตัวเซอร์สุดตีนด้วยชุดคลาสสิกเสื้อยืดกางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบคู่เก่า จินเรียนปีสุดท้ายในมหาวิทยาลัย จัดได้ว่าเป็นคนที่เรียนช้ามากในเพื่อนฝูงรุ่นอายุเดียวกันที่เรียนจบไปทำงานทำการกันหมดแล้ว แต่จะด้วยเหตุผลอะไรนั้นคนแต่งทั้งสามยังไม่อยากเปิดเผย เช่นเดียวกับโคตรเหง้าสักราดของไอ้หล่อมัน มันแอบรักแอบปลื้มใครคนหนึ่งอยู่ ไม่ต้องบอกก็คงเดากันได้ ระดับนี้แล้ว...ชอบคนทั่วไปไม่เป็น หมาวัดอย่างจินต้อง ดอกฟ้า เท่านั้น (?)

 

 

              ยามาชิตะ โทโมฮิสะ เจ้าของใบหน้าหวานหยดขนาดผู้หญิงยังอาย แต่นิสัยสุดแสนจะมาดแมนและกวนตีน ผู้ชายคนนี้อารมณ์ศิลปินสุดฤทธิ์ ชอบใช้ชีวิตอิสระไม่ขึ้นตรงต่อสำนักไหน พอเริ่มมีความคิดเป็นของตัวเองก็แพลนเอาไว้ในหัวเลยว่า...จะเป็นนักแต่งเพลง....โทโมฮิสะไม่ได้โตมากับจิน ไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่อนุบาล หน้าตาก็ไม่คล้ายกัน แต่มีอย่างหนึ่งที่เหมือนกันคือ เรียนซ้ำชั้น (แม้จะคนละโรงเรียนและคนละเหตุผลก็เถอะ) ความเลื่อนลอยไร้หลักแหล่งของโทโมฮิสะทำให้ใครบางคนไม่ชอบหน้าเขาเอามากๆ แต่ใครจะสนใจล่ะ.....เขาก็ไม่ได้พิศวาสไอ้เด็กหัวกะทินั่นหรอก เหอะ !

 

 

 

             นิชิกิโด เรียว ชายหนุ่มร่างล่ำสันแต่หน้าตาหล่อบาดตับบาดใจและไส้อ่อนคนแต่งมากๆ น่าเสียดายที่(ในเรื่องนี้) หัวใจของเรียวไม่ว่างเสียแล้ว สถาปนิกหนุ่ม อนาคตไกลแอบชอบเพื่อนร่วมชั้นหน้าหวานหยดมาตั้งแต่มอปลาย แต่ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัวหรือไม่ และถ้ารู้....ก็ไม่แน่ใจอีกเช่นกันว่า คนเนื้อหอมที่มีแต่ผู้หญิงผู้ชายมารุมล้อมอย่างนั้น จะหันมาสนใจผู้ชายธรรมดาอย่างเรียวหรือ ?

 

 

             คาเมนาชิ คาซึยะ เติบโตมาในตระกูลร่ำรวย ลูกชายคนรองสุดท้ายของบ้าน โชคดีที่ได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างถูกต้องจึงไม่เสียคน ครอบครัวตั้งรกรากอยู่ต่างเมืองจึงขออนุญาตท่านพ่อท่านแม่ออกมาเผชิญโลกกว้างพร้อมกับเพื่อนอีกสองคน ดูภายนอกคาซึยะเหมือนเป็นคนหยิ่งสะบัด แต่ความจริงแล้วใจดีและอ่อนโยน แถมยังแอบเอ๋อและมึนมากมาย  คุณชายคาเมนาชิมีอาชีพที่หลายคนใฝ่ฝันนั่นคือ อยู่บ้านเฝ้าหน้าจอ เล่นอินเตอร์เน็ตเป็นงานหลัก และแต่งนิยายส่งสำนักพิมพ์เป็นงานเสริม อ้อ หน้าตาไม่ต้องพูดถึง...สีดาที่ว่างามสามโลกยังไม่อาจเทียมได้

 

 

             เทโงชิ ยูยะ มีศักดิ์เป็นลูกผู้พี่ของอาคานิชิ จิน ต้นฉบับของคำว่าน่ารักน่าชัง ตัวจริง ไม่ว่าจะทำอะไรทั้งนั่ง เดิน ยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ งอแงหรือไร้เหตุผลก็น่าเอ็นดูไปเสียหมด ยูยะขอพ่อแม่มาอาศัยอยู่ในบ้านหลังสวยกับคาซึยะและฮิโรกิ ดำรงสถานะก้ำกึ่งระหว่างเพื่อนและน้องของทั้งสองฝ่าย เห็นแบบนี้ยูยะเป็นถึงเจ้าหน้าที่กระทรวงเทคโนโลยีและสารสนเทศของประเทศเชียวนะ นั่นเป็นเพราะอายุยังน้อยแต่ดันเกิดมาฉลาด ไอคิวสูงส่งกว่าชาวบ้านเขา เรียนหนังสือร่วมกับมนุษย์รุ่นราวคราวเดียวกันไม่ได้ต้องสอบเลื่อนชั้นมาเรื่อยๆ จนต้องมาจ๊ะเอ๋กับใครบางคนที่แตกต่างกับตัวเองโดยสิ้นเชิง ช่วยไม่ได้ที่ยูยะจะเกลียดขี้หน้าไอ้บ้านั่น ปากจัด นิสัยไม่ได้เรื่อง หน้าตาก็แย่แล้วยังมาเรียนซ้ำชั้นอีก อี๋ คนน่ารังเกียจ !

 

 

 

             อุจิ ฮิโรกิ ชายหนุ่มหน้าสวย หวานหยดจนน้ำเชื่อมยังไม่หาญสู้ ฮิโรกิมีนิสัยรักอิสระแต่กลับต้องมาติดอยู่ในกรอบงานของบริษัทเอกชนยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง งานหนักแต่ก็ยังมีเวลาบริหารเสน่ห์อย่างสม่ำเสมอ ใครๆ ก็พากันอิจฉารูปลักษณ์ที่พระเจ้าประทานมาให้เขา ฮิโรกิมักถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนที่ชื่นชมในตัวเขา จะมีก็แต่คนบางคนเท่านั้นแหละที่ชอบมองฮิโระเหมือนเป็นเด็กไม่รู้จักโต คิดแล้วมันน่าโมโหชะมัด !

 

 

             ทาจิบานะ เคตะ ดารารับเชิญที่อาศัยหน้าตาหล่อระดับเทพสร้างเข้าเส้นชัยมารับบทสำคัญในเรื่อง (ตัวประกอบ) เคตะไม่มีคู่ (เพราะคนแต่งหมายเลขหนึ่งหวง) แต่มีหน้าที่ทำให้พระเอกหายโง่ และนายเอกหายงี่เง่าในบางครั้ง และมีหลายครั้งที่เคตะก็โง่เสียเอง อาเมน

 

                

             โคยาม่า เคอิจิโร่ เพื่อนหนุ่มบ้านข้างๆ ยังคิดไม่ออกว่าจะให้สำคัญกับเรื่องราวทั้งหมดอย่างไร แต่บังเอิญว่าคนแต่งชอบ เลยกะจะปั้น เอิ้กๆๆๆ 

 

 

 

             ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่านค่ะ ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฝันรักโตเกียว หวานจับใจ บดด.3 เดี๋ยวก็มาละ

คิดถึงทุกคนเท่าความน่ารักของคาซึยะ

 

 

 

แฟนเทมป์

 

 

edit @ 25 Jul 2008 13:30:38 by Fanismz